“As g’et mo wet!” – Meesteres Medusa schrijft columns

As g’et mo wet! – als je het maar weet!

De Brusselse Meesteres Medusa is het alter ego van een bekende activiste en adviseur voor (o.a.) de rechten en emancipatie van Belgische sekswerkers. Maar zolang zij zich kan herinneren is zij óók, misschien wel vooral: “Meesteres Medusa”.

BDSM is voor mij niet alleen een beroep. Het is mijn passie en mijn levensstijl. Ik speel met veel plezier met mannen, vrouwen en koppels die de controle en begeleiding van een sterke vrouw verlangen. Als jij dat bent, kunnen we samen een onvergetelijke tijd beleven. Geef je over aan je diepste verlangens. Ik zal je stoutste dromen waarmaken.

Ook bestiert de krachtige Vrouw de BDSM-shop Subspace in de Belgische hoofdstad. BDSM-winkel inderdaad, geen seksshop. Neem maar eens een kijkje op de site, het verschil valt je meteen op. (Of lees ons stukkie van begin 2023 toen we nog niet eens doorhadden dat de Meesteres de scepter zwaaide aan de Rue Lebeau  nombre 13.)

Schrijven ging haar altijd al goed af, in drie talen nog wel: Nederlands, Frans en Engels. In coronatijd en bij tijd en wijlen tijdens het opstellen van beleidsstukken, bedacht de Prodomme hoe het zou zijn om “slechts” te schrijven om het schrijven. Om bevindingen en gedachten vanuit haar professie als Meesteres op het digitale papier te krijgen, en dat op een onderhoudende manier.

Via Klapskes kan jij beste lezer (V/x/m) bepalen of het onderhoudend genoeg voor je is. Voor ons in elk geval wel! Veel plezier met het doornemen van haar columns die we binnenkrijgen als het haar uitkomt (“uiteraard Meesteres, wij passen ons aan”) en hier centraal en chronologisch opmaken.

Meesteres Medusa schrijft columns


16 februari 2024

Lasagne en priemgetallen

Een bescheiden tachtig procent scoorde hij op zijn vliegexamen en daarmee had hij het dus gehaald. Dat hij alsnog twintig procent had laten liggen, merkte ik op. En voor die tekortkoming verdiende hij dus straf.

Mijn pilootje zou voor me koken, maar wat ik wilde eten vroeg hij niet. Zo goed kende hij me al: ik zou toch niet kunnen kiezen. Een outfit voor hem kiezen kon ik daarentegen wel. In een dienstmeisjesuniform met stay-ups en hoge hakken opende hij de deur. Of ik hem even kon dichtritsen, vroeg hij. Liever scheurde ik hem dat jurkje van het lijf, boog ik hem voorover op de keukentafel en gaf ik hem ervan langs met de canes die ik keurig en onopvallend in een posterkoker opgeborgen had. Ik besloot me in te houden en hem net zo lang te laten wachten tot hij zich zou afvragen of die straf er überhaupt nog wel zou komen.

medusa piloot

Hoewel ik graag lasagne heb, gaat het eten moeizaam. Mijn aandacht wordt steeds afgeleid door het peniskooitje waarvan niemand behalve hijzelf de sleutels had en de blote billen die tevoorschijn komen wanneer hij door de keuken paradeert.
Als ik vind dat ik genoeg gewacht heb, stuur ik het jurkje en de blote billen voor me op de speelkamer in. Even overweeg ik hem op de trap al onderuit te halen. Ik stel me het doffe geluid van de val voor. Het gekreun en het gevloek dat erop zouden volgen.

“Fuck”, zou hij grommen. Dat er vooral geen ge-fuck zou plaatsvinden, zou mijn antwoord zijn.

Drie canes en een single tail. Niet zijn favoriet, maar des te meer de mijne. Een slag voor elk procent dat hij liet liggen. Nog een keer opnieuw, gewoon om zeker te zijn.

Gezeur en gejammer vullen de kamer. Zijn ogen worden lichter. De pupillen klein. Wanneer het pilootje zijn hoofd naar links kantelt en zijn lippen krult, weet ik dat het moeilijk wordt. Ik kies de pijnlijkste cane en herbegin. De enige toegeving die ik wil doen is hem zeggen hoeveel slagen er zullen volgen.

“Een oneven getal lager dan tien.”

Wanneer ik stop bij zeven merkt hij op dat dat tevens een priemgetal is. De straf voor deze wijsneus? Een priemgetal lager dan twintig. Alsof het een examen is, noemt hij ze keurig voor me op. 11, 13, 17 en 19. Mijn wijsneus krijgt ze allemaal. Dat mijn cane nooit teleurstelt, bewijzen de donkerrode strepen op zijn billen. Die voelt hij morgen nog.

Dat hij beter gezwegen had, merkt hij veel te laat op.
Een priemgetal onder dertig. Hoogmoed komt voor de val.

medusa piloot

31 december 2023

Switch

Hooguit een jaar of 22 schatte ik haar. Golvende bruine lokken, sproetjes en staalblauwe ogen met een fonkeling die menig hart sneller doet slaan. Uit verveling was ze de stad in getrokken en per toeval ontdekte ze mijn winkel. Ze wilde alles kopen, maar haar studentenbudget liet enkel wat touw en een boek over Shibari toe.
Ze vertelde me alles wat ik niet vroeg. Van haar onderdanige vriendje tot de buttplug die ze als kind in haar vaders lade vond. Ze was gefascineerd door bdsm en liet zich makkelijk mijn folterkamer in lokken.
“Eigenlijk ben ik dominant, maar ik kan ook switch zijn als je wil.”
Ik grinnikte om die naïeve, ultra-onderdanige uitspraak.

Onder haar baggy jeans en oversized sweater zat blijkbaar een moordlijf verstopt. Geen onvolmaaktheden om haar mee te vernederen. Ik greep haar bij de haren en trok haar hoofd naar achteren.
“Er is maar een ding waar meisjes als jij goed voor zijn”, siste ik in haar oor.
“Euh… ja?” stamelde ze. De grote ogen keken me gewillig aan.
Ik beval haar haar mond te openen, spuwde erin en sleurde haar vervolgens mee naar het bondagebed. Ik blinddoekte haar en met haar eigen, pas gekochte touwen knoopte ik haar enkels aan haar dijen. Ze lag ongemakkelijk, geknield op het bed met haar hoofd rustend op het kussen terwijl ik haar armen op haar rug knoopte. Mijn vingers streelden tussen haar benen. Kletsnat. Ik liet een vinger naar binnenglijden. Strak. Ze kreunde.

“Vertrouw je me?”

Dat ik alles met haar mocht doen wat ik wilde, antwoordde ze.
“Je weet niet wat je zegt, domme slet”, zei ik voor ik de kamer verliet.

Een halfuur later trof ik haar nog steeds in dezelfde positie aan. Flinke meid. Eigenlijk had ik enkele slaven moeten optrommelen om haar te neuken, maar dat gunde ik hen niet. Ze was te jong, te mooi en voor heel even helemaal van mij alleen.
Ik spreidde haar schaamlipjes, spuwde en neukte haar vervolgens ruw met een strapon waarvan ik me afvroeg of die eigenlijk niet wat groot voor haar was. Vervolgens maakte ik haar armen los en liet ik haar plaatsnemen op haar rug, bond haar borsten af in de hoop dat ze paars zouden worden, plaatste tepelklemmen en sloot ze aan op mijn elektrostimulator. Ze gilde bij het eerste schokje. Dat had ze duidelijk niet verwacht. Met een wandvibrator stimuleerde ik haar klitje terwijl ik de elektrische spanning op haar tepels steeds hoger opdreef.

Pijn en genot vonden elkaar veel te snel in een (letterlijk) spetterend orgasme. Ik maakte de touwen los en liet ze nat worden in het plasje dat ze achterliet op mijn bed. Ze zou nooit meer met de touwen kunnen spelen zonder aan mij te denken, besloot ik tevreden.

Medusa column

16 december 2023

Verjaardag

63… 64… 65…
“Gefeliciteerd!”
Mijn slaaf draait zich om, valt op zijn kreupele knieën en omhelst mijn bovenbenen. De tranen vloeien over mijn groene latex rok. “Dankjewel, mijn Meesteres. Duizendmaal bedankt!”

Bijna een jaar voordien was Claude op een koude, donkere winterdag mijn winkel binnengewandeld. Hij had een beetje in de Eric Stanton-uitgaves gebladerd, op zoek naar moed om me aan te spreken. Of ik Meesteres Medusa was, had hij uiteindelijk met trillende stem gevraagd. Daarna veranderde zijn houding. Hij trok zijn schouders op en zette een halve pas naar achteren, alsof mijn antwoord in de vorm van een klap zou komen en hij de beste positie zocht om te die incasseren.

Onze eerste sessie samen was meteen een van mijn meeste memorabele. Claude wilde maar één ding: zo hard mogelijk geslagen worden. Ik in dat groene latex uniform, hij naakt, geboeid en met een lederen masker op. Geen genade.
In mijn studio was hij onmiddellijk naar de rek met zwepen gegaan. Hij had de bullwhip aangewezen en gezegd dat hij enkel die wilde, niets anders. Claude keek me op geen enkel moment aan en trilde over heel zijn kromme en misvormde lijf. Later zou hij me vertellen dat dat een gevolg was van de jarenlange, zware mishandeling door zijn moeder. Klassieker.
Ik had hem zwaar onderschat. Ik negeerde zijn wens en besloot zijn huid voor te bereiden met een flogger. Claude verroerde niet. Zijn huid veranderde niet van kleur. Er gebeurde helemaal niets. Twijfelend had ik de bullwhip van het rek genomen, maar het verwachte bloedbad was uitgebleven. Hoe hard en hoe vaak ik ook sloeg.

Sindsdien komt Claude eens per maand langs voor een sessie impact play. Altijd hetzelfde ritueel: het bange, nerveuze, trillende mannetje dat me niet durft aan te kijken, wordt met elke slag kalmer, zachter en meer zelfverzekerd. Ik breid het repertoire uit met een heel arsenaal aan canes en single tails en oefen mijn vaardigheden in mijn vrije tijd. Ik heb maar een doel: Claude écht pijn doen.

Ter ere van zijn 65ste verjaardag selecteer ik mijn tien gruwelijkste canes en zwepen. 65 slagen per marteltuig, Claude die hardop meetelt. Leder, rubber, delrin, rotan en koolstofvezel. Soms draait Claude zich van me weg en wordt zijn stemgeluid dof. Geen genade, help ik hem herinneren en ga onverstoord door tot hij na de laatste slag uitgeput, maar oneindig dankbaar op zijn kreupele knieën valt.

Gelukkige verjaardag, Claude!

Meesteres Medusa column verjaardag


2 december 2023

Slet van de dag

Of ik nog wat verkocht heb. Een diepe zucht ontsnapt tussen mijn rood gestifte lippen terwijl ik het reclamebord op de stoep voor Subspace (mijn BDSM-concept store in Brussel) neerzet. Achter me staat Vivianne, de kunstenares wier werk ik tentoonstel. “Natuurlijk niet”, antwoord ik in gedachten. Je was zaterdag net voor sluitingstijd nog hier en vandaag is de eerste dag deze week dat de winkel weer opent. Als je snel geld wil, moet je aan het Noordstation zijn.

Ik grijns terwijl ik me Vivianne inbeeld; achter de ramen, smekend om zaad, geld en nog meer zaad. Haar mannelijke lichaamsbouw met de gespierde benen, smalle heupen doch volle torso en vlammend rode haren doen me denken aan slaaf S die daags voordien flink zijn best voor me gedaan had.
Slechts enkele minuten na de aankondiging van mijn ‘(Forced) Bi Lunchbreak’ op Fetlife, bevestigde slaaf S. al zijn komst. Of hij een halfuur eerder mocht komen zodat ik samen met hem een outfit kon kiezen. Het werd een zwarte, kruisloze panty, een minijurk met korset, zwarte lakleren Pleasers, een kanten masker en een rode pruik die, wat de kleur betreft, perfect in een kerstscenario zou passen. Een peniskooitje verzekerde de afwezigheid van zijn eigen hoogtepunt, maar het zou zijn plicht worden alle andere aanwezigen wél te doen klaarkomen. Ik doopte hem slet van de dag en gaf hem de eervolle opdracht de 7 geile slaven keurig te pijpen. “Ik hoop dat je dorst hebt,”, sprak ik hem toe, “slikken zul je”.
Keurig pijpen was niet wat slaaf S. deed. Nee. De doorsnee sekswerker aan het Brusselse Noordstation is er niets tegen. Slaaf S. was duidelijk niet aan zijn proefstuk toe en likte, zoog en rukte alsof zijn leven ervan afhing. Als een volleerd pornoster ging hij aan de slag met elke slavenpik die ik hem voorschotelde. Geen gezeur, geen gemaar. Zelfs niet bij het onverzorgde, bi-schierig mannetje dat vooral heel erg de weg kwijt leek en wellicht niet op de Lunchbreak thuishoorde.

“Alors?”, katapulteert Vivianne me weer naar de werkelijkheid. Ik probeer haar gerust te stellen en als ik haar eindelijk weer afgewimpeld heb, keer ik terug naar mijn geliefde winkel (mét SM-kelder) waar ik alvast mijn volgende (Forced) Bi Lunchbreak plan.

column Medusa